Linda Kemkes overleden

Linda Kemkes 1966-2026

Op zondagavond 21 september zat ze nog in de tuin bij Conny Quist, die we kennen doordat zij een aantal keer is meegekomen naar een SLBO-bijeenkomst.

De dag daarop, vertelde Conny, al acht jaar haar buddy, kreeg Linda ademhalingsproblemen, die steeds erger werden, er werden zuurstof en rustgevende middelen toegediend.
Dinsdagochtend raakte zij buiten bewustzijn, in de middag overleed ze. Wat enige troost geeft is dat zij dit einde niet heeft zien aankomen en er naar alle waarschijnlijkheid niets van heeft gemerkt.

Linda heeft in de jaren ‘90 bij het NBLC als personeelsconsulent gewerkt. Op de Platinaweg lagen haar afdeling en de WOB (de werkgeversvereniging, waar ik werkte), naast elkaar, handig want PZ en WOB hadden vaak met elkaar te maken. Linda studeerde in die tijd af als historica, maar bleek ook praktisch goed bij de tijd. Zij was niet alleen snel van begrip in zakelijke kwesties, maar ook geestig lunchgezelschap, in de riante kantine van Carla Groen.

Het was dan ook een grote schok voor ons allen toen zij opeens de diagnose multiple sclerose kreeg, die haar echter niet heeft tegengehouden om te trouwen en, inmiddels al niet meer in dienst, twee dochters te krijgen.
MS is een vreselijk nare ziekte en sloopt je stukje bij beetje. Zo’n jaar of tien geleden kon zij niet meer zelfstandig wonen en in het verpleeghuis huize Siloam in Hoogvliet kwam zij in contact met Conny, die tot het laatst voor haar heeft gezorgd.

Alle keren dat ik haar opzocht was het als vanouds opgewekt kouten, grappen maken en over kinderen en boeken praten.
Niet zeuren, ondanks plenty om over te zeuren, als je altijd in een rolstoel zit waar je niet op eigen houtje uit kan komen.

Op 18 april een sms-je van Conny, dat het niet goed ging met Linda, dat ze graag afscheid wilde nemen. Dat bezoek was dus niet zo vrolijk, maar op een voorzichtig smsje twee weken later kreeg ik te horen dat ze toch weer opgeknapt was, zodat we een afspraak maakten voor haar 60e verjaardag, in de zomer nog een keer, en het was weer hoogste tijd toen opeens het laatste bericht van Conny binnenkwam.

De uitvaart is inmiddels geweest, we gaan haar heel erg missen.

 Jos van Pelt