Precies een jaar na de vorige algemene jaarvergadering van onze vereniging waren we op de zelfde plaats als toen: in het pannenkoekenhuis De Soete Suikerbol in Pijnacker. Net als een jaar geleden kwamen de leden bijeen voor de algemene jaarvergadering van onze vereniging. Het was dit jaar wat drukker en rumoeriger in het pannenkoekenhuis omdat 11 oktober deze keer op een woensdag viel en de vrije middag voor een groepje schoolkinderen pannenkoeken eten betekende. Van de vereniging SLBO waren 44 leden naar Pijnacker gekomen om (zoals gewoonlijk) niet al te kritisch maar wel zorgvuldig de vergaderstukken van commentaar te voorzien en, waar nodig, een paar vragen op het bestuur af te vuren. Het bestuur was niet compleet aanwezig. Dia was verhinderd en dat gold ook voor Nettie Moors. Nettie nam, net als penningmeester Hans van den Ijssel, geheel overeenkomstig de statuten na negen jaar afscheid van het bestuur. Volgens die statuten waren beiden niet herverkiesbaar meer. Na zijn toelichting op het financieel jaarverslag en de begroting voor 2018, die een andere penningmeester in de praktijk mag gaan invullen, kreeg Hans bloemen en werd hij bedankt voor het werk dat hij had verricht om de verenigingsfinanciën te beheren en het mede-organiseren van de diverse activiteiten tijdens de negen jaar dat hij bestuurslid is geweest. De geuite lof is beslist verdiend, want ook dit jaar hadden de leden van de kascontrolecommissie geen probleem binnen onze boekhouding en het kasbeheer gevonden.
De verdiende loftuitingen voor Nettie worden bewaard tot onze volgende bijeenkomst op 12 december a.s. Het zal wel even wennen worden voor de medebestuursleden en veel van onze leden. Nettie was negen jaar lang het aanspreekpunt voor de leden en velen wisten haar via de mail en de telefoon te vinden. In december komen we daar nog op terug. Dan is er inmiddels een bestuursvergadering geweest waar zowel de oude als de nieuwe bestuursleden bij aanwezig waren en waar de functies in het bestuur opnieuw zijn verdeeld. Want er zijn ook weer twee leden gevonden die de opengevallen bestuursplaatsen gaan innemen. Tijdens de vergadering werden Paul van Riet en Jos van Pelt bij acclamatie gekozen in het bestuur. In december zullen zij zich nader presenteren aan de leden. Onze voorzitter had ook deze keer geen grote problemen: de vergadering verliep zoals meestal zonder conflicten en debatten en hij kon het binnen het tijdschema afsluiten met een blik op onze activiteiten in 2018, het jaar waarin de SLBO tien jaar zal bestaan.
De lunch smaakte net als vorig jaar weer goed: soep naar keuze en lekkere broodjes met naar behoeven koffie, melk en jus d’orange. Na de lunch was er nauwelijks tijd om met elkaar te praten, want in een zaaltje werd de beamer al getest en de microfoon uitgeprobeerd. Tamar van Moolenbeek van de bibliotheek Den Haag en Ayden Dijkstra van de VOB vertelden ons gedurende een uur over de activiteiten van een netwerk binnen de huidige openbare bibliotheek waar wij niet meer geschikt voor zijn: de JBN, het Jonge Bibliothecarissen Netwerk. Deze jonge bibliothecarissen hebben als motto’s “kennis – verbinding – delen – innovatie”. Dat zijn motto’s die niet zo veel verschillen van de trefwoorden die de meesten van ons tijdens onze actieve bibliojaren bezigden, maar het werd al snel duidelijk, dat de middelen van deze jonge bibliothecarissen anno 2017 heel anders zijn dan die waarmee wij hebben getracht om onze doelen te realiseren. Het Netwerk voor jonge medewerkers in de bibliotheeksector organiseert twee keer per jaar inhoudelijke bijeenkomsten voor de aangesloten leden, is te vinden op Facebook en laat ook op het Nationaal Bibliotheek Congres van zich horen. Tijdens het verhaal van Tamar kwamen woorden en begrippen als belangrijk, vindingrijk, glansrijk, fantasierijk en kansrijk voorbij. Samengevat in “de bibliotheek maakt je rijker”. Samenwerking zoeken met andere organisaties en instellingen spreekt vanzelf, zo onderstreepte ook Ayden. Hij vertelde ook, dat de VOB, de voortzetting van het oude NBLC, Den Haag heeft verlaten en nu in Utrecht is gevestigd. Die vestiging ligt meer centraal in Nederland en zonder de veelheid aan verschillende werkzaamheden binnen het gebouw van de Koninklijke Bibliotheek is er meer rust en ruimte om met gelijkgestemden contact te hebben. Het lijkt weer leuk te worden om jong te zijn binnen de bibliotheken.
Wij ouderen stelden de bijdragen van de enthousiaste JBN-ers zeer op prijs, maar wij waren daarna toch weer bezig met het constateren dat wij allemaal weer ouder zijn geworden in het afgelopen verenigingsjaar en dat dat bij velen van ons te merken is aan onze gezondheid. Van de mogelijkheid om daarover met elkaar te praten (en natuurlijk ook over kleinkinderen en zo) werd nog ruim gebruik gemaakt. Chris maakte zijn laatste foto’s van de dag en wij vertrokken weer met auto’s of de Randstadrail. Tot december in de chocoladefabriek!
WZ.
SLBO / 28 oktober 2017
https://slbo.nl/wp/wp-content/uploads/2020/11/kopregelslbo2520-400.png00Wolter van der Zwaanhttps://slbo.nl/wp/wp-content/uploads/2020/11/kopregelslbo2520-400.pngWolter van der Zwaan2017-10-28 15:45:252020-12-04 18:40:2420171028 We waren weer in Pijnacker
Op dinsdagochtend 18 april ontmoetten ruim veertig SLBO’ers elkaar in het als dorpsplein ingerichte restaurant van het Louwman automuseum aan de Leidsestraatweg. Het eerste half uur werd, zoals gebruikelijk, benut om elkaar weer van alles te vertellen over gezondheid, narigheid, blijheid en – wanneer aanwezig – kleinkinderen. Over de eigen kinderen wordt zelden meer verteld dan dat ze aan het werk zijn en het druk hebben. Wij zijn de oude biblioknarren, die tijd hebben om op een doordeweekse dinsdag naar oude auto’s te gaan kijken. Oude auto’s genoeg in het ruim opgezette museumpand van, zoals onze deskundige en enthousiaste rondleider hem noemde, “meneer Louwman”. Meneer Louwman breidde de door zijn vader gestarte autoverzameling met vakkennis en voorzien van de noodzakelijke geldmiddelen gestadig uit. Volgens Arie Pronk (een van de oud-NBLC’ers, die veertig jaar geleden in het kader van de Golden Trip het oude automuseum in het bekende pand aan de Veurse Straatweg bezochten) is er nu veel meer te zien dan toen.
We zagen stoomauto’s, vroege elektrische auto’s, paardloze rijtuigen, Spijkers (inclusief een model van het Spijker vliegtuig), Ferrari ‘s (waarbij een groene, met als nummerbord AA-17), Fords, Hispano-Suiza’s, Formule 1 wagens, voorlopers van de VW-kever, auto’s van maharadja’s, kleine auto’s, veel hele grote auto’s, twee zwanen-auto’s (vond ik persoonlijk wel leuk), een grote oude brandweerauto enz. enz. enz. en alles in haast perfecte staat. Ter afwisseling ook oude affiches, herinneringsmedailles, oude auto-souvenirs, porseleinen bordjes met een auto-afbeelding, radiatordoppen met hele beeldhouwwerken erop en de cabine van een zeppelin. Er was heel veel te zien en te leren en de rondleiding duurde dan ook behoorlijk lang. Terug in het restaurant lieten we ons de soep, het brood, de melk en de koffie en het fruit goed smaken. Tegen drie uur vertrok bijna iedereen weer en was er voor een paar van de organisatoren nog even tijd om na te praten. Hun conclusie was, dat het best geslaagd was geweest al waren ze het er wel over eens, dat wat meer budget, een autobus (!) en een meer boekgerichte bestemming te prefereren waren geweest. Wie weet, misschien weer in 2018? In elk geval vertrok ik rond half vier, na nog even gekeken te hebben naar mijn eigen persoonlijke favoriet (de Tatra in de hal, een van de weinige top-auto’s waar ik ooit – in 1961- in heb gereden) tevreden, maar moe weer naar huis. Vanzelfsprekend op de fiets.
WZ.-
SLBO / 3 mei 2017
https://slbo.nl/wp/wp-content/uploads/2020/11/kopregelslbo2520-400.png00Wolter van der Zwaanhttps://slbo.nl/wp/wp-content/uploads/2020/11/kopregelslbo2520-400.pngWolter van der Zwaan2017-05-03 15:39:542020-12-04 18:40:1020170503 Samen auto’s bekijken
Bij veel van onze leden zal de naam Wim Keizer nog wel bekend zijn. Zij herinneren hem als een altijd kritische commentator op gebeurtenissen in de openbare bibliotheekwereld, die hij duidelijk maar ook persoonlijk en meestal opbouwend beschreef in de vele bladen en andere media waarover die bibliotheekwereld beschikte. Sinds 2001 waren zijn commentaren maandelijks te lezen in Bibliotheekblad. Wim Keizer is in 2014 met pensioen gegaan, maar dat wil niet zeggen, dat hij is opgehouden met schrijven over het bibliotheekgebeuren. Op 11 mei presenteerde hij het resultaat van zijn geschrijf: het boek “Twintig jaar bibliotheekvernieuwing” met de duidelijke ondertitel “halfslachtige poging tot focus, tempo en regie”. De toon is duidelijk: Wim is nog niets van zijn kritische visie op het bibliotheekgebeuren kwijt geraakt. Het boek begint bij de strategienota van het NBLC uit 1995 en volgt de ontwikkelingen tot aan de Wet op de openbare bibliotheekvoorzieningen van 2015. Centraal in het boek staan vraaggesprekken met vijf personen die in de afgelopen twintig jaar invloed op de ontwikkelingen hebben gehad of die op zijn minst pogingen daartoe gedaan hebben. Zoals altijd zijn de teksten van Wim Keizer duidelijk en goed geschreven. Leden van de SLBO die nog eens willen lezen over wat enkelen van hen de laatste decennia is overkomen of die samen met Wim het hoofd willen schudden over of dat nu allemaal wel nodig was en over wat het nu eigenlijk heeft opgeleverd kan dit boek van harte worden aanbevolen. Informatie over de presentatie van het boek is te lezen op http://www.bibliotheekblad.nl/rubrieken/artikel/1000007944
Het boek is te bestellen bij N.E. Brand: nellybrand49@gmail.com. De prijs is 14 euro plus de portokosten (in Nederland 3,95 euro).
W.
https://slbo.nl/wp/wp-content/uploads/2020/11/kopregelslbo2520-400.png00Gerard van Dijkhttps://slbo.nl/wp/wp-content/uploads/2020/11/kopregelslbo2520-400.pngGerard van Dijk2017-04-01 11:30:142020-12-05 11:31:3820170401 Boek van Wim Keizer
20171028 We waren weer in Pijnacker
/in nieuws /door Wolter van der ZwaanPrecies een jaar na de vorige algemene jaarvergadering van onze vereniging waren we op de zelfde plaats als toen: in het pannenkoekenhuis De Soete Suikerbol in Pijnacker. Net als een jaar geleden kwamen de leden bijeen voor de algemene jaarvergadering van onze vereniging. Het was dit jaar wat drukker en rumoeriger in het pannenkoekenhuis omdat 11 oktober deze keer op een woensdag viel en de vrije middag voor een groepje schoolkinderen pannenkoeken eten betekende. Van de vereniging SLBO waren 44 leden naar Pijnacker gekomen om (zoals gewoonlijk) niet al te kritisch maar wel zorgvuldig de vergaderstukken van commentaar te voorzien en, waar nodig, een paar vragen op het bestuur af te vuren. Het bestuur was niet compleet aanwezig. Dia was verhinderd en dat gold ook voor Nettie Moors. Nettie nam, net als penningmeester Hans van den Ijssel, geheel overeenkomstig de statuten na negen jaar afscheid van het bestuur. Volgens die statuten waren beiden niet herverkiesbaar meer. Na zijn toelichting op het financieel jaarverslag en de begroting voor 2018, die een andere penningmeester in de praktijk mag gaan invullen, kreeg Hans bloemen en werd hij bedankt voor het werk dat hij had verricht om de verenigingsfinanciën te beheren en het mede-organiseren van de diverse activiteiten tijdens de negen jaar dat hij bestuurslid is geweest. De geuite lof is beslist verdiend, want ook dit jaar hadden de leden van de kascontrolecommissie geen probleem binnen onze boekhouding en het kasbeheer gevonden.
De verdiende loftuitingen voor Nettie worden bewaard tot onze volgende bijeenkomst op 12 december a.s. Het zal wel even wennen worden voor de medebestuursleden en veel van onze leden. Nettie was negen jaar lang het aanspreekpunt voor de leden en velen wisten haar via de mail en de telefoon te vinden. In december komen we daar nog op terug. Dan is er inmiddels een bestuursvergadering geweest waar zowel de oude als de nieuwe bestuursleden bij aanwezig waren en waar de functies in het bestuur opnieuw zijn verdeeld. Want er zijn ook weer twee leden gevonden die de opengevallen bestuursplaatsen gaan innemen. Tijdens de vergadering werden Paul van Riet en Jos van Pelt bij acclamatie gekozen in het bestuur. In december zullen zij zich nader presenteren aan de leden. Onze voorzitter had ook deze keer geen grote problemen: de vergadering verliep zoals meestal zonder conflicten en debatten en hij kon het binnen het tijdschema afsluiten met een blik op onze activiteiten in 2018, het jaar waarin de SLBO tien jaar zal bestaan.
De lunch smaakte net als vorig jaar weer goed: soep naar keuze en lekkere broodjes met naar behoeven koffie, melk en jus d’orange. Na de lunch was er nauwelijks tijd om met elkaar te praten, want in een zaaltje werd de beamer al getest en de microfoon uitgeprobeerd. Tamar van Moolenbeek van de bibliotheek Den Haag en Ayden Dijkstra van de VOB vertelden ons gedurende een uur over de activiteiten van een netwerk binnen de huidige openbare bibliotheek waar wij niet meer geschikt voor zijn: de JBN, het Jonge Bibliothecarissen Netwerk. Deze jonge bibliothecarissen hebben als motto’s “kennis – verbinding – delen – innovatie”. Dat zijn motto’s die niet zo veel verschillen van de trefwoorden die de meesten van ons tijdens onze actieve bibliojaren bezigden, maar het werd al snel duidelijk, dat de middelen van deze jonge bibliothecarissen anno 2017 heel anders zijn dan die waarmee wij hebben getracht om onze doelen te realiseren. Het Netwerk voor jonge medewerkers in de bibliotheeksector organiseert twee keer per jaar inhoudelijke bijeenkomsten voor de aangesloten leden, is te vinden op Facebook en laat ook op het Nationaal Bibliotheek Congres van zich horen. Tijdens het verhaal van Tamar kwamen woorden en begrippen als belangrijk, vindingrijk, glansrijk, fantasierijk en kansrijk voorbij. Samengevat in “de bibliotheek maakt je rijker”. Samenwerking zoeken met andere organisaties en instellingen spreekt vanzelf, zo onderstreepte ook Ayden. Hij vertelde ook, dat de VOB, de voortzetting van het oude NBLC, Den Haag heeft verlaten en nu in Utrecht is gevestigd. Die vestiging ligt meer centraal in Nederland en zonder de veelheid aan verschillende werkzaamheden binnen het gebouw van de Koninklijke Bibliotheek is er meer rust en ruimte om met gelijkgestemden contact te hebben. Het lijkt weer leuk te worden om jong te zijn binnen de bibliotheken.
Wij ouderen stelden de bijdragen van de enthousiaste JBN-ers zeer op prijs, maar wij waren daarna toch weer bezig met het constateren dat wij allemaal weer ouder zijn geworden in het afgelopen verenigingsjaar en dat dat bij velen van ons te merken is aan onze gezondheid. Van de mogelijkheid om daarover met elkaar te praten (en natuurlijk ook over kleinkinderen en zo) werd nog ruim gebruik gemaakt. Chris maakte zijn laatste foto’s van de dag en wij vertrokken weer met auto’s of de Randstadrail. Tot december in de chocoladefabriek!
WZ.
SLBO / 28 oktober 2017
20170503 Samen auto’s bekijken
/in nieuws /door Wolter van der ZwaanOp dinsdagochtend 18 april ontmoetten ruim veertig SLBO’ers elkaar in het als dorpsplein ingerichte restaurant van het Louwman automuseum aan de Leidsestraatweg. Het eerste half uur werd, zoals gebruikelijk, benut om elkaar weer van alles te vertellen over gezondheid, narigheid, blijheid en – wanneer aanwezig – kleinkinderen. Over de eigen kinderen wordt zelden meer verteld dan dat ze aan het werk zijn en het druk hebben. Wij zijn de oude biblioknarren, die tijd hebben om op een doordeweekse dinsdag naar oude auto’s te gaan kijken. Oude auto’s genoeg in het ruim opgezette museumpand van, zoals onze deskundige en enthousiaste rondleider hem noemde, “meneer Louwman”. Meneer Louwman breidde de door zijn vader gestarte autoverzameling met vakkennis en voorzien van de noodzakelijke geldmiddelen gestadig uit. Volgens Arie Pronk (een van de oud-NBLC’ers, die veertig jaar geleden in het kader van de Golden Trip het oude automuseum in het bekende pand aan de Veurse Straatweg bezochten) is er nu veel meer te zien dan toen.
WZ.-
SLBO / 3 mei 2017
20170401 Boek van Wim Keizer
/0 Reacties/in nieuws /door Gerard van DijkBij veel van onze leden zal de naam Wim Keizer nog wel bekend zijn. Zij herinneren hem als een altijd kritische commentator op gebeurtenissen in de openbare bibliotheekwereld, die hij duidelijk maar ook persoonlijk en meestal opbouwend beschreef in de vele bladen en andere media waarover die bibliotheekwereld beschikte. Sinds 2001 waren zijn commentaren maandelijks te lezen in Bibliotheekblad. Wim Keizer is in 2014 met pensioen gegaan, maar dat wil niet zeggen, dat hij is opgehouden met schrijven over het bibliotheekgebeuren. Op 11 mei presenteerde hij het resultaat van zijn geschrijf: het boek “Twintig jaar bibliotheekvernieuwing” met de duidelijke ondertitel “halfslachtige poging tot focus, tempo en regie”. De toon is duidelijk: Wim is nog niets van zijn kritische visie op het bibliotheekgebeuren kwijt geraakt. Het boek begint bij de strategienota van het NBLC uit 1995 en volgt de ontwikkelingen tot aan de Wet op de openbare bibliotheekvoorzieningen van 2015. Centraal in het boek staan vraaggesprekken met vijf personen die in de afgelopen twintig jaar invloed op de ontwikkelingen hebben gehad of die op zijn minst pogingen daartoe gedaan hebben. Zoals altijd zijn de teksten van Wim Keizer duidelijk en goed geschreven. Leden van de SLBO die nog eens willen lezen over wat enkelen van hen de laatste decennia is overkomen of die samen met Wim het hoofd willen schudden over of dat nu allemaal wel nodig was en over wat het nu eigenlijk heeft opgeleverd kan dit boek van harte worden aanbevolen. Informatie over de presentatie van het boek is te lezen op http://www.bibliotheekblad.nl/rubrieken/artikel/1000007944
Het boek is te bestellen bij N.E. Brand: nellybrand49@gmail.com. De prijs is 14 euro plus de portokosten (in Nederland 3,95 euro).
W.