Winterlunch 2019
Op woensdag 11 december a.s. vindt voor de 11e keer een SLBO Winterlunch plaats. Deze keer gaan we niet ver weg, maar naar het Anna van Buerenplein vlak naast de achterkant van het Centraal Station. Daar is op nr. 712 sinds enige tijd een echte "food hall" gevestigd onder de naam Mingle Mush. Het is voor de liefhebbers van lekker eten een soort luilekkerland. In de vrij grote ruimte zijn 15 verschillende stands en een bar te vinden waar je eten kunt bestellen uit heel verschillende internationale keukens. De SLBO beperkt zich op 11 december tot twee van de bekendste en polulairste keukens: de Indonesische en de Thaise, dus nasi rames of phad thai. Onze leden hebben inmiddels een programma en een aanmeldingsformulier ontvangen van de secretaris. Uit dat programma blijkt, dat we na de maaltijd het plein oversteken en ons gaan melden bij het Literatuurmuseum. Dat is dan de tweede keer dat de SLBO op de winterlunchdag naar dat museum gaat. In 2010 waren we er ook, maar toen gingen we eerst naar het museum en daarna pas eten. De volgorde van dit jaar zal voorkomen dat er weer hongerige leden in het museum rondlopen. Er is sinds 2010 wel het een en ander veranderd in het museum zodat een nieuw bezoek heel zinvol is. Bovendien zal onze "gids" Aad Meinders zijn, de directeur van het museum. Kortom: kom op 11 december naar onze Winterlunch 2019! Vergeet niet om je aanmelding op tijd naar onze secretaris te sturen.



SLBO / 9 november 2019

Frans Stein overleden
Op dinsdag 22 oktober is een van de markante personen uit het NBLC verleden overleden: Frans Stein. Frans begon zijn bibliotheekloopbaan in 1970 bij het Katholiek Bibliotheek en Lectuurcentrum (KBLC), waar hij redacteur werd van Mens en Boek. In 1972 was het KBLC een van de instellingen die toetraden tot het NBLC en werd de naam veranderd in Katholiek Lectuur Centrum (KLC). Frans werd redactiesecretaris van het nieuwe informatieblad voor de bibliotheekwereld: Bibliotheek en Samenleving. Toen dat blad in 1997 werd samengevoegd met het ook door het NBLC uitgegeven Info Bulletin tot BibliotheekBlad werd Frans de hoofdredacteur. Dat bleef hij tot hij een jaar later met de VUT ging. De meeste oud-collega's zullen zich Frans herinneren als een vriendelijke man met een kort baardje, die duidelijk een eigen mening had (noodzakelijk als redacteur), maar die deze mening meestal op een rustige, haast bescheiden, manier uitte. Maar je moest je niet vergissen: Frans' mening was regelmatig bepalend voor de uitkomst van de veelvuldige discussies in de talrijke overlegvormen. Vriendelijk was ook de manier waarop Frans om kopij vroeg: "zou je misschien deze week een stukje kunnen schrijven over...." Je moest jouw bijdrage wel op tijd inleveren want Frans kon heel vasthoudend de deadline in herinnering brengen. Een van Frans' liefhebberijen was piano spelen. Hij was dan ook mijn voorganger als pianist van het roemruchte NBLC-cabaret en muziek was een vast onderwerp tijdens onze gesprekken. Uit de toespraken tijdens de afscheidsbijeenkomst in het crematorium in Gouda op 28 oktober werd ook duidelijk dat Frans de verpersoonlijking was van het gezegde "een goede buur is beter dan een verre vriend". Frans was duidelijk een goede buur die zijn best deed om anderstaligen te verstaan en om anderen te helpen bij het verbeteren van hun pianospel.
Frans was al enige tijd ziek. De chemokuren hadden ondanks optimistische verwachtingen niet het gewenste resultaat. Frans is 81 jaar oud geworden. Bij het afscheid nemen in het crematorium waren zeven oud-collega's aanwezig waarbij drie leden van onze vereniging. Voor hen was Frans een verre vriend die niet vergeten zal worden.
Wolter van der Zwaan


SLBO / 8 november 2019

Mail probleem
Onze secretaris heeft tijdens zijn vakantie wijzigingen ontvangen van enkele e-mail adressen. Deze mails blijken niet opgeslagen te zijn in zijn computer. Daarom: wie tussen 15 augustus en 12 september een melding heeft gestuurd wordt vriendelijk verzocht omdat opnieuw te doen. Secretaris Gerard van Dijk is weer thuis, dus zal de verwerking op de normale wijze plaats vinden. Bedankt!

Groeten, Wolter.-

We waren in Hoorn!
Stralende zon, nauwelijks wind, lentegeur..... Zo zag het er altijd uit wanneer de SLBO op lente-excursie (alias uitstapje) ging. Vandaag ziet dat er net zo mooi uit. Het is donderdagmiddag 9 mei 2019 wanneer ik dit opschrijf. Ons dagje uit annex excursie was echter gisteren, op woensdag 8 mei. En toen zag het er heel anders uit.

Toen de autobus van de luxe reisafdeling van de HTM om vijf over negen het bijna volgebouwde parkeerterrein van Leidsenhage opreed was het weer grijs, maar nog droog. Wij werden welkom geheten door secretaris Gerard van Dijk en onze nieuwe voorzitter Rian van de Sande. De busreis ging eerst naar het station Amsterdam Sloterdijk waar nog een paar leden instapten. Later, in onze bestemmingplaats Hoorn, voegden zich nog enkele leden die zelfstandig naar het Museum van de 20e eeuw waren gekomen bij ons reisgezelschap. De busreizigers verlieten op het parkeerterrein vlak voorbij het centrum van Hoorn de bus omdat lange bussen dat centrum niet in mogen en wij wandelden in een bij onze gemiddelde leeftijd passend tempo naar het Oostereiland aan de kust, waar in een voormalige gevangenis het Museum gevestigd is. Een mooi gerestaureerd pand waarin gelukkig ook de Brasserie Oostereiland is te vinden. Daar werden de naar koffie snakkende reizigers voorzien van koffie en de andere snakkers naar een drankje van hun keuze. De levendige onderlinge gesprekken werden na een kwartier door secretaris Gerard afgebroken, want er moest vergaderd worden. Dus vonden we elkaar even later terug in de bioscoopzaal. Voor de eerste keer vond onze jaarvergadering plaats tijdens de voorjaarsexcursie. Voor de lengte van de vergadering maakte dat niets uit. Ook nu kon de voorzitter een hoog tempo aanhouden bij de behandeling van de agenda. Het jaarverslag en het financiële jaarverslag werden goedgekeurd. Ook de kascontrolecommissie (deze keer bestaande uit Frans van den Berg en Annemarie Klijnsmit) was gelukkig en hun verzoek om de penningmeester en het bestuur décharge te verlenen werd met instemming begroet. Penningmeester Paul van Riet lichtte daarna zijn begrotingen voor 2019 en 2020 toe en ook dat leverde applaus op.

Vervolgens was de beurt aan een gastspreker. Dat was deze keer Mark Dekkers van de Rijnbrink Groep (de organistie achter het bibliotheekgebeuren in de provincies Gelderland en Overijssel). Hij heeft het boek "Alles behouden" samengesteld dat is gebasserd op bij de verhuizing van de bibliotheek van Deventer teruggevonden dagboeken van bibliotheekmedewerkers uit het laatste jaar van de 2e wereldoorlog. De belangrijkste auteur was de bij heel wat aanwezigen nog bekende directrice mevrouw Annie Timminga ("AT"voor de ingewijdenen). Een ander dagboek werd geschreven door de twee jonge bibliotheekmedewerkers die in februari 1945 een tijdelijk leeszaalfiliaal openden in een inmiddels snoeploos filiaal van Jamin. Dat tijdelijke leeszaalfiliaal was nodig omdat de bibliotheek aan de Brink bij een bombardement in 1944 was beschadigd. Opvallend constant was bij dit laatste dagboek de regelmatige vermelding van het aantal uitgeleende boeken waarbij de oorlogshandelingen op de tweede plaats kwamen. De lezing was best interessant en bood een originele visie op een toch wel bijzonder bibliotheekgebeuren. En toen werd het hoog tijd voor de lunch die wij nuttigden in de brasserie Oostereiland. Het smaakte goed en er werd ook heel goed gezorgd voor de dieetpatienten.

Het museum bevat een vaste collectie met o.a. kamers ingericht in de stijl van achtereenvolgende decennia van de vorige eeuw en gebruiksvoorwerpen waarbij nogal wat van onze leden getuigden van hun leeftijd met kreten als "dat hadden wij thuis ook" tot "dat staat nog in mijn keuken". Het museum nodigt ook regelmatig verzamelaars uit om iets te laten zien. Een paar jaar geleden exposeerde ons lid Rob Kooijman er een aantal van zijn Mona Lisa´s. Nu was de beurt aan Frank Huisman uit Almere Haven om delen van zijn Märklin speelgoed (voornamelijk treinen) te tonen. Märklin was een duur merk dat in de periode 1900 tot 1940 vooral bij de kinderen van meer gegoede families te vinden was. Tenslotte was er ook nog een speciale tentoonstelling rond de jeugdserie Floris: 12 afleveringen over een ridder met in de hoofdrol de jonge Rutger Hauer voor wie dit de doorbraak betekende net als trouwens voor de regisseur: Paul Verhoeven. De tv-serie werd gefilmd in zwart/wit. Dat was veel goedkoper dan in kleur en er was toch niemand die kleurentelevisie had.

Bij het vertrek om kwart over drie was er iets veranderd in het weerbeeld. Het regende flink en de wind kwam in de vorm van flinke windvlagen van het IJsselmeer. Over de dijk langs de jachthaven liepen de SLBO-ers achter elkaar met storm en regen in de rug. Maar één persoon had in de gaten, dat je ook op het pad aan de zijkant van de dijk naast de huizen de in de verte geparkeerde bus kon bereiken. Ik werd wel nat, maar van de wind had ik helemaal geen last meer al vroeg ik me wel af, waarom alle anderen boven op de dijk in wind bleven lopen. De bus manoeuvreerde knap door de smalle straatjes waar hij helemaal niet had mogen komen en in een vlot tempo reden we naar Amsterdam om in Sloterdijk weer een paar leden af te zeten. Het stuk over de A4 kostte vanzelfsprekend meer tijd, want een A4 in het spitsuur zonder file is iets historisch. Naarmate we dichter bij Leidschendam kwamen werd het weer steeds beter en toen we uitstapten scheen de zon. Sommingen vonden het jammer dat er bij deze editie van onze lente-excursie geen diner georganiseerd was, maar de meesten waren blij dat ze nu op tijd waren voor het voetballen op tv. En die blijdschap duurde tot de laatste minuut van de wedstrijd.

WZ.-


SLBO / 13 mei 2019

Bij het overlijden van Truus Herder (27 december 1943 - 23 februari 2019)
In december 1990 kwam Truus Herder bij de NBD in Leidschendam binnen. Een eenvoudige feitelijke mededeling zou je denken. Van Petra van der Sar, die - wanneer we dat nodig hebben - onze vereniging altijd zeer ter wille is om gegevens op te zoeken over de geschiedenis van mensen, die bij NBD Biblion en allerlei voorgangers gewerkt hebben, begreep ik dat het vinden van dergelijke gegevens helemaal niet zo simpel meer is. Bedrijven moeten nu op grond van de privacywetgeving tien jaar na vertrek van personeelsleden gegevens vernietigen of in elk geval in wezenlijke mate ontoegankelijk maken, tenzij die gegevens om wetenschappelijke en historische reden bewaard moeten blijven.

Ja, zeggen we dan: de Seniorenvereniging is er nu net voor om - in ieder geval voor collega´s - de geschiedenis levend te houden van de periode, waarin wij allemaal gewerkt hebben. Of de wetgever en de werkgever een dergelijke redenering onmiddellijk zullen willen overnemen is echter de vraag. De nu volgende herinneringen zijn dus een product van tamelijk onofficiële bronnen en geheugens, die - zoals bekend - weleens tekort kunnen schieten. Eén ding weet ik en weten de collega´s met wie ik inmiddels gebeld heb om de herinnering wat op te frissen: Truus was een alleraardigste, charmante en zeer aan het bedrijf toegewijde vrouw. De eerste jaren heeft zij gewerkt in de omgeving van Jan van Riet, in de hoek van titelspeurwerk. Later in de Bibliotheekboekhandel.

Daarom even met Ria Hörter gebeld. Deze is volgens haar eigen herinnering in 1999 met pensioen gegaan, maar kan dit jaartal niet meer met volledige zekerheid preciseren. De privacy wetgeving slaat ons nader onderzoek uit handen. Zij heeft tot haar vertrek meegemaakt, dat Truus gewoon naar kantoor kwam. Kort daarna had zij echter vernomen dat Truus wegens moeilijkheden met haar mobiliteit zich niet meer dagelijks naar Leidschendam kon verplaatsen. Zo is te reconstrueren dat deze hindernis ongeveer in 2000 moet zijn ontstaan. Omdat Truus het verschrikkelijk vond dat zij haar werk zou missen is er vervolgens een oplossing gevonden, dat zij thuis aan "Medianieuws" kon werken. Op die manier was er toch sprake van contact met het bedrijf en de collega´s. In mijn eigen archiefje vond ik een lijst van alle actieve personeelsleden in november 2002. Daar stond Truus Herder nog altijd bij. Zij heeft dus een aantal jaren op afstand een band met het bedrijf kunnen houden. Hoe en wanneer dat tot een einde is gekomen, valt nu niet meer na te gaan.

Truus legde makkelijk contact, had belangstelling voor het wel en wee van haar collega´s en beschikte over een moederlijke uitstraling die heel positief werkte. Toen onze vereniging in 2008 werd opgericht was zij natuurlijk van de partij. Via de website en de Nieuwsbrief kon zij toch af en toe nieuwtjes vernemen, die haar altijd geïnteresseerd hadden en nog steeds interesseerden. Bij de opening van de nieuwe huisvesting van NBD Biblion in Zoetermeer was het haar gelukt vervoer te regelen en kon zij met eigen ogen zien, waar de nog actieve collega´s hun werkdagen zouden gaan doorbrengen.

Er is een voor ons als collega´s een heel betrokken persoonlijkheid heengegaan. Des te meer zal dat het geval zijn voor haar echtgenoot, kinderen en kleinkinderen. Die hebben haar natuurlijk veel langer en in nog aanmerkelijk veelzijdiger rol meegemaakt. Het is ongetwijfeld met volledige instemming van allen, die bij de NBD in Leidschendam gewerkt hebben, dat we deze herinneringen op de website van onze vereniging vastleggen. Daarmee kunnen als verzamelde collega´s haar nabije familie onze welgemeende deelneming laten weten bij dit wel erg vroegtijdige verlies. AB

SLBO / 13 maart 2019

Woensdag 8 mei
Voor de agenda´s (onder voorbehoud): op woensdag 8 mei gaan we op reis. Bestemming: nog niet bekend. Maar we gaan met een bus!

Vieren in de Gouden Leeuw
Op dinsdag 11 december 2018 waren ruim 70 leden van de SLBO en een paar begeleiders aanwezig in de Heerenzaal van De Gouden Leeuw in Voorschoten. In dezelfde zaal vond tien jaar eerder de oprichting plaats van onze vereniging. Ongeveer de helft van de aanwezigen van toen waren ook nu aanwezig om het tweede lustrum van de SLBO te vieren. Scheidend voorzitter Arie Versloot heette iedereen welkom en hij memoreerde in zijn toespraak ook het feit, dat hij alle tien jaren voorzitter was geweest. Bovendien maakte hij er melding van dat er vandaag een paar leden aanwezig waren die om verschillende redenen de laatste paar jaar maar aan weinig SLBO activiteiten hadden (kunnen) deelnemen. Hij verwelkomde speciaal het nieuwe lid Ferdi Vermeulen die voor het eerst aanwezig was bij een SLBO-bijeenkomst. Het programma van deze lustrumbijeenkomst was eenvoudig: met elkaar praten (dat is nooit een probleem), twee voordrachten en lekker eten (ook geen probleem). Voor de eerste voordracht nam Wouter Westerkamp het woord namens Wilma Trommelen om haar waardering uit te spreken over de activiteiten die de besturen in de eerste tien jaar hadden ontplooid. De eerste voordracht was van Aart Blom, die nog maar eens vertelde waar onze leden vandaan gekomen waren. "Bloedgroepen" noemden wij dat in onze bestuursvergaderingen. Wolter van der Zwaan vertelde het verhaal van een van zijn bijzondere klanten uit de tijd dat hij klassieke grammofoonplaten verkocht. Het verhaal ging over een vaste klant die regelmatig zocht naar de perfecte plaat, maar die niet over een platenspeler bleek te beschikken.

Het voornamelijk koude buffet was, zoals we gewend waren bij de Gouden Leeuw, weer uitstekend verzorgd. Het werd zowaar even stil in de zaal, want met volle mond praten gaat niet zo gemakkelijk wanneer het goed smaakt. Maar tijdens en na het dessert werden er weer volop herinneringen bovengehaald en werd de vraag "hoe gaat het ermee?" vele keren beantwoord. Het was al drie uur geweest, toen voorzitter Arie in zijn laatste toespraak in functie iedereen prettige kerstdagen en een voorspoedig 2019 kon wensen, waarbij het ook aankondigde dat onze voorjaarsexcursie in 2019 weer per bus zou gaan met dank aan de donatie die wij van NBD Biblion gaan ontvangen. Hij wenste het nieuwe bestuur veel succes. Zelf ging hij, net als Wolter, met een grote bos bloemen naar huis. En Chris Duijndam? Die maakte zoals altijd de foto's, behalve natuurlijk de foto's waar hij zelf op staat.
W.Z.-

SLBO / 16 februari 2019

Rian is onze nieuwe voorzitter
Tijdens de eerste bestuursvergadering van 2019 is Rian van de Sande gekozen tot voorzitter van de SLBO. Zij volgt Arie Versloot op, die op 11 december na tien jaar de imaginaire voorzittershamer volgens onze statuten moest neerleggen.

SLBO / 26 januari 2019

Alice Geradts overleden
Op 24 oktober is Alice Geradts in Den Haag overleden. Haar uitvaart heeft inmiddels op haar verzoek in stilte plaats gevonden. De laatste paar jaar nam zij geen deel meer aan onze SLBO-activiteiten en had zij zich als gevolg van een herseninfarct teruggetrokken. Vier jaar geleden schreef ik nog uitgebreid over haar in de rubriek "Voor de geraniums" in een van de laatste afleveringen van ons nieuwsblad. Dat artikel staat nu ook op deze site in het archief van "Voor de geraniums". Zij vertelde over haar jeugd in Limburg, de jeugdbibliotheek in Den Bosch, 27 jaar werken bij de dienst Boek en Jeugd (NBLC) o.a. als documentalist buitenlandse vakliteratuur. Zij vertelde ook over wat zij haar hobby voor het leven noemde: Egypte. Ze bezocht Egypte vijf keer. Reizen naar het buitenland (soms best ver) vormde een van haar beroepsactiviteiten. Ze zat vol verhalen, vol humor en vol belangstelling naar ontwikkelingen op het terrein van de jeugdeducatie in de derde wereld. Over haar gezondheid sprak ze alleen wanneer dat niet anders kon. Vrijwel haar hele leven werd zij geconfronteerd met reuma, maar dat belette haar niet om op een heel eigen wijze belangrijk werk te doen op bibliotheekgebied.

Toen zij met pensioen ging had zij een wens voor haar afscheidsbijeenkomst: zij wilde maar één toespraak en die mocht niet al te serieus zijn en ik moest dat doen. Ik heb een aantal jaren bij veel vertrekkende NBLC-collega's een meestal humorvolle of musicale bijdrage geleverd bij hun afscheid, dus heel vreemd was het verzoek niet maar ik beschouwde het wel als een eer om als enige het woord te mogen voeren. Mijn verhaal had als titel "Alice in wonderland" en zat vol anecdotes en verhalen over Alice in haar bibliotheekwonderland. Het was haar eigen wonderland dat zij naar haar pensionering niet verlaten heeft. In 2014 kon ze nog enthousiast vertellen over de soroptimisten en ook over haar contacten met oud-collega's o.a. via de SLBO. De een paar jaar later ingevallen stilte is nu definitief geworden, maar Alice is iemand waar zij die haar kenden nog regelmatig aan zullen denken.
Wolter van der Zwaan.-

Zie ook op deze site in het archief de rubriek "Voor de geraniums" de aflevering over Alice uit 2014.

SLBO / 6 november 2018

Vergaderen in Pijnacker
Op 11 oktober 2018 waren we voor de derde keer voor onze jaarvergadering in het pannenkoekenrestaurant " In de Soete Suikerbol" in Pijnacker. Er waren minder deelnemers dan in de voorgaande jaren. Misschien kwam dat wel omdat er geen gastsprekers waren. Het ging deze keer duidelijk om de vereniging zoals ook al uit de uitgebreide vergaderstukken bleek.

Zoals meestal verliep de veragadering zonder veel problemen. Het jaarverslag werd goedgekeurd evenals de financiële jaarstukken en de begroting voor 2019. De penningmeester kon melden dat hij verheugend veel donaties van een aantal van onze leden had ontvangen. De kascontrolecommissie werd bedankt en er kon worden overgegaan tot de samenstelling van het bestuur. Volgens de statuten van de vereniging eindigt de termijn van Arie Versloot en Wolter van der Zwaan in december van dit jaar. Zij waren de laatste bestuursleden die deel uitmaakten van het eerste bestuur bij de oprichting van de vereniging in december 2008. Er had zich één kandidaat-bestuurslid gemeld: Inge van Asperen, die werkzaam was geweest bij de VOB. Zij stelde zich aan de leden voor en werd met applaus verwelkomd als nieuw bestuurslid. De aftredende bestuursleden haalden herinneringen op uit de verenigingshistorie. Arie blikte terug op een paar hoogtepunten uit zijn voorzitterschap en Wolter vertelde over zijn idee voor een vereniging van gepensioneerden, dat voornamelijk via de werkzaamheden van Nettie Moors in 2008 binnen een paar maanden had geleid tot de oprichting van de SLBO. Beide afscheid nemende bestuursleden kregen fraaie bloemen. Al eerder was er een door de leden ondersteund verzoek gedaan aan mij om de redactie van deze site te blijven voeren. Een verzoek waar ik onmogelijk nee op kon zeggen. Ook Frans van den Berg zei ja op het verzoek of hij nog een paar lid van de kascontrolecommissie zou willen blijven. Hij krijgt gezelschap van Annemarie Klijnsmit in de nieuwe kascontrolecommissie.

Veel tijd werd besteed aan het privacyreglement dat werd toegelicht door Jos van Pelt. Duidelijk werd, dat de ledenlijst niet meer in de bestaande vorm kan worden gepubliceerd en dat men voor vragen over medeleden voortaan moet zijn bij onze secretaris die ook als beheerder van de privacygevoelige informatie werd aangesteld. Het blijkt dat er ook op deze site bepaalde informatie pas kan worden gegeven wanneer er toestemming van de betreffende personen is verkregen. Het reglement is aan de leden verzonden (bij de vergaderstukken) en zal ook op deze site worden gepubliceerd nadat er nog een paar aanvullingen plaats gevonden hebben. De vergadering besloot met de aankondiging van de activiteiten rond en op 11 december a.s. in verand met het tien-jarig bestaan van de vereniging en met een korte gedachtenwisseling over de mogelijke activiteiten van de SLBO in 2019. Een van de dingen die daarbij duidelijk werd is dat de vergadering van vandaag de laatste zou zijn in de serie van afzonderlijke ledenvergadering in het najaar. De penningmeester wees erop, dat de ledenvergadering volgens de statuten voor 1 juli gehouden moet worden en dat het de bedoeling is, om dat vanaf 2019 ook zo te doen. Na afloop van de vergadering was er nog een bescheiden borrel waar men nog even met elkaar kon praten. Een van onze leden maakte daar de terechte opmerking, dat er met de 32 leden die er vandaag waren voor sommige collega's wel erg weinig gesprekspartners waren. Laten we hopen, dat er op de volgende SLBO-bijeenkomsten (zoals op 11 december) meer leden komen, want met elkaar praten is toch echt het belangrijkste!
Wolter van der Zwaan.-

Margreet Wijnstroom overleden
Op 1 oktober is ons oudste SLBO-lid, Margreet Wijnstroom, overleden. Zij is 96 jaar oud geworden. Margreet Wijnstroom was van 1958 tot 1970 de algemeen secretaris van de Centrale Verening voor Openbare Bibliotheken. Zij was daarmee de directe voorgangster van Dick Reumer toen de Centrale Vereniging werd omgezet in het NBLC. Margreet vertrok toen naar de IFLA, waarvan zij tot 1987 de secretaris-generaal was. Echt stil zitten kon ze niet: in de volgende jaren schreef ze zes detective romans. In die romans speelden personen uit haar omgeving en haar verleden rollen. De eerste van die boeken was "Steekspel in de bibliotheekarena" met een duidelijke hoofdrol voor Dick Reumer. Een ander gegeven in de romans was de hockeysport. En dat was ook niet toevallig. Voor haar bibliotheekwerk was Margreet namelijk landelijk bekend als hockeyster. Zij speelde in 31 interlands en was ook de aanvoerster van het Nederlandse elftal. Dat zij na haar actieve sportloopbaan ook actief was op het bestuurlijke vlak van de sport spreekt eigenlijk vanzelf. De bibliotheekwereld heeft een originele, actieve, creatieve en ook humorvolle oud-collega verloren waaraan zo nu en dan beslist nog zal worden gedacht.
Een van de personen waarmee Margreet contacten onderhield was Aart Blom. Hij schreef wat herinneringen op, die voornamelijk gaan over het begin van hun samenwerking zo rond 1970.

Herinneringen bij het overlijden van Margreet Wijnstroom.
Margreet Wijnstroom was het eerste personage uit de bibliotheekwereld, dat ik beroepshalve leerde kennen. Dat kwam zo. Rond 1969 gingen de openbare bibliotheken nadenken over gezamenlijke inkoop van boeken. Tijdens een receptie bij de Centrale Vereniging voor Openbare Bibliotheken hoorde Cor van der Maar, de toenmalige voorzitter van de Nederlandse Boekverkopers Bond de staatssecretaris van officiële zijde de bibliotheken aanmoedigen daar eens goed over na te denken. Een behoorlijk schrikbeeld voor de boekhandel natuurlijk, die een wezenlijke klantengroep zag wegvallen en kon vrezen dat er veel herrie in het boekenvak zou ontstaan in het kader van discussie over de vaste prijzen. Er werd nu namens de overheid gezegd dat de bibliotheken maar eens moesten kijken of zij zelf hun inkoop konden organiseren. Uiteraard lag daar een gedachte achter om hogere kortingen dan het Reglement Handelsverkeer de boekhandel toestond, aan bibliotheken te verlenen. Het eerste wat Cor van der Maar daarom deed was een bezoek brengen aan Margreet Wijnstroom en haar proberen te overtuigen dat het idee om de inkoopkracht van de gezamenlijke openbare bibliotheken in Nederland te gaan benutten beter in harmonie met de boekhandel kon worden ontwikkeld dan in een oorlogssituatie. De boekhandel kon op haar beurt steun gaan zoeken bij de uitgevers, die er alle belang bij hadden, dat het "fijnmazige net" van goed gesorteerde boekhandels in grote en kleine plaatsen in ons land zou blijven bestaan. Samenwerkende bibliotheken hadden kracht, maar het samenwerkingsverband van boekhandels en uitgeverijen was ook niet te onderschatten. Margreet Wijnstroom zag positieve kanten van een harmonieuze verhouding met het boekenvak en zij had begrip voor het argument dat boekhandel, uitgeverij en het openbare bibliotheekwerk veel meer baat zouden hebben bij samenwerking om de leescultuur in stand te houden dan bij onderlinge strijd. Laat mensen met boekhandelservaring die gezamenlijke inkoop organiseren was het advies van Van der Maar. Probeer dat soort werk niet te gaan doen in het gesubsidieerde kader van de OB-en zelf. Zo werd de Vereeniging ter bevordering van de belangen des boekhandels officieel bij het overleg betrokken en kreeg het adviesbureau van Van der Hoeven, waar ik toen enkele jaren werkte, de opdracht een opzet te maken voor een efficiënte en kostenbesparende maar ook harmonieuze inkoopsamenwerking.

Van der Hoeven en ik wisten wel wat van de bedrijfsvoering van boekhandels en uitgeverijen maar we hadden -moet ik bekennen- er niet veel idee van hoe openbare bibliotheken in elkaar zaten. Zo kwam ik bij Margreet Wijnstroom terecht om mij enigszins te laten inwijden in de uitgangspunten en de behoeften van de bibliotheken. Het was duidelijk dat buitenlandse inkooporganisaties niet onmiddellijk onder de indruk zouden zijn van iemand die kwam vertellen dat hij wat vragen wilde stellen namens de Vereeniging ter bevordering van de belangen des boekhandels. Ook gingen Van der Hoeven en ik vergaderingen bijwonen van de "Commissie Bibliografische Planning" van de Centrale Vereniging, waar we bibliothecarissen ontmoetten van wie we het nodige konden leren. In maart 1969 kreeg ik de taak in Denemarken en Zweden te gaan kijken hoe zo´n centrale inkoop was georganiseerd en hoe dat in goede samenwerking met boekhandel en uitgeverij geschiedde.Margreet Wijnstroom gaf mij de namen van de personen, die ik het beste zou kunnen benaderen en zij zorgde bij hen voor een voor-introductie. Contact leggen in het buitenland was toen nog behoorlijk ingewikkeld. Je moest bij de Nederlandse telefooncentrale eerst een gesprek aanvragen en dan geruime tijd goed in de buurt van het toestel blijven om de verbinding aan te nemen die handmatig was opgebouwd. Om een bodem te leggen had ik daarom maar eens brieven geschreven aan de diverse opperhoofden in Kopenhagen en Lund om te vertellen wie ik was en wat ik kwam doen; daarna zou ik kunnen bellen en vragen of ze me wilden ontvangen. De naam van Margreet Wijnstroom deed wonderen. Ik kreeg onmiddellijk afspraken op basis van een kort telefoongesprek. Natuurlijk zou ik ontvangen worden: ik kwam namens Margreet Wijnstroom! Ze was nog lang geen secretaris-generaal van de IFLA (dat kwam pas in 1972), maar ze kende iedereen en iedereen kende haar. Ze had me goede raad gegeven voor elk opperhoofd een liter jenever mee te nemen uit Nederland. Dat zou de ontvangst zonder meer soepel maken. Dat klopte precies. Zowel bij Biblioteksentralen in Kopenhagen als bij Bibliotekstjänst in Lund werd ik eerst ritueel ontvangen door het opperhoofd, leverde mijn jenever af en mocht ik vervolgens mee met de mensen, die het uitvoerende werk onder zich hadden. Daar kon ik mijn hele vragenlijst afwerken. De jenever werkte ook nog goed door in die zin dat ik vervolgens allerhartelijkst werd ontvangen in Stockholm bij Hässler´s Bokbinderi Librex AB waar men op afstand van één nachtelijke slaapwagenrit van het kantoor van de inkooporganisatie de aangeschafte boeken gereedmaakte voor de Zweedse bibliotheken.

Zo ging dat overigens bij de NBD in het begin ook. De ingekochte boeken werden bij buitenbinders afgeleverd en gereedgemaakt en bij het Centraal Boekhuis ingepakt en verzonden. Als NBD zagen we onze eigen producten nooit. Ik kan iedereen verzekeren, dat het een verademing was toen we zelf gingen inpakken en verzenden en zodoende zagen wat we eigenlijk leverden en niet meer afhankelijk waren van telefoontjes uit Culemborg met mededelingen als "sommige boeken zien er deze week een beetje raar uit". Een enorme verbetering! Dit overigens terzijde. In Zweden gingen de boeken van Hässler in Stockholm naar Seelig in Stockholm, een soort Centraal Boekhuis, waar ik dankzij de invloed van Margreet Wijnstroom ook meteen mijn licht mocht komen opsteken.

Vanaf de oprichting van de Stichting NBD op 9 november 1970 werkten wij met de "Informatie Dienst" van de Centrale Vereniging, die op 8 april 1972 werd opgeheven en vervangen door de Vereniging Nederlands Bibliotheek & Lectuurcentrum, waar we met de "Lectuur Informatie Dienst" te maken kregen en uiteraard met Dick Reumer, die een gecompliceerde organisatie onder zich had maar van de kleinste kleinigheid op de hoogte was. Margreet Wijnstroom ging over naar de IFLA (International Federation of Library Associations) waar ze secretaris-generaal werd. In die positie maakte ze nog eens grote indruk op mij door uit te leggen hoe je in de toenmalige Sovjet-Unie meteen een tafeltje moest krijgen in een restaurant, waar buiten een lange rij mensen stond te wachten op hun beurt. Door de achterdeur naar binnen, de keuken in. Armen strekken en tussen alle vingers van beide handen biljetten van één Dollar vasthouden. Iedereen, die je ziet krijgt gelegenheid zo´n biljet tussen de vingers uit te trekken. Doelbewust doorlopen. Als je handen leeg zijn heb je een tafeltje. Een kordaat en praktisch persoon en zo zullen veel collega´s en functionarissen uit zowel het Nederlandse als het internationale bibliotheekwerk haar herinneren.

Aart Blom

SLBO / 8 oktober 2018

Nieuw lid
Weer kunnen wij een oud-collega verwelkomen als lid. Het is Ferdy Vermeulen, die 41 jaar gewerkt heeft bij BLC, Stichting NBLC, Biblion BV en NBD Biblion. Het grootste deel van de 41 jaar onderhield Ferdy het (zakelijke) contact van zijn werkgevers met de "klanten" (de bibliotheken dus).

Bij het overlijden van Loes van den Berg
Nog voor de leeftijd waarop je in lang vervlogen tijden volgens de regelingen in de bibliotheekwereld met pensioen zou hebben kunnen gaan is Loes van den Berg (10 augustus 1960 - 3 juni 2018) overleden. Niet een beetje te vroeg maar heel veel te vroeg.

Loes was een opgewekte en daadkrachtige persoon. Naast haar baan bij de NBD hield ze zich bezig met datgene, waarvoor ze een opleiding had genoten: het regisseren van toneelvoorstellingen. Toen ze 26 jaar geleden bij de NBD kwam werken hadden we nog een regionale pers voor Den Haag en omstreken. Daarin verschenen verslagen van voorstellingen door amateurverenigingen. Met regelmaat konden haar collega's dan lovende woorden lezen voor haar inventieve regies. Door moeilijkheden liet ze zich niet uit het veld slaan. Toen het niet lukte door onderling financiele onenigheid tussen de rechthebbende erven van "De Jantjes" een voorstelling daarvan te realiseren bedacht ze een plan om zelf een stuk op touw te zetten waarin de spelers repeteerden voor "De Jantjes". Zo zou het wel kunnen! Of haar auteursrechtelijke omzeiling uiteindelijk geslaagd is ben ik nooit te weten gekomen. Het huwelijk van Wilma en Loes was voor de NBD een grote gebeurtenis, die het kantoor vrijwel volledig deed leeglopen. We hadden moeite iemand te vinden, die in de ontruimde burelen wilde achterblijven om de telefoon op te nemen. In de pittoreske trouwzaal van het gemeentehuis van Voorschoten heerste een vrolijke stemming en konden wij als NBD-ers waarnemen hoezeer de kinderen, familie en vrienden van Loes meeleefden met haar nieuwe verbintenis en deze toejuichten.

Eensgezind waren Loes en Wilma altijd in het bedenken van originele en niet geheel ongevaarlijke vakantiebestemmingen. Een overnachting op de grond in het oerwoud heeft bij een van beiden nog eens geleid tot een zorgwekkende en vrij langdurige uitval door de beet van een ongeïdentificeerd gebleven insect of misschien wel een slang. Het kan nu eenmaal voorkomen dat omstandigheden je dwingen om in de wildernis behoorlijk onbeschermd de ogen te sluiten. Dat is toen allemaal wel goed afgelopen. Nu is het echter helemaal misgegaan en moet Wilma alleen verder met herinneringen. De illustratie van de rouwkaart liet op prachtige wijze zien om wat voor trefwoorden die herinneringen zich zullen groeperen: "levenskunstenaar, onconventioneel, positief, aanwezig - (maar vooral) onvervangbaar".

Het is zeker, dat de nu definitief achter haar liggende periode Wilma een rijkdom aan vrolijke en positieve beelden nalaat maar tegelijkertijd een enorm gemis. Ongetwijfeld namens alle collega's, die Loes en Wilma gekend hebben: mogen de achterliggende jaren je de kracht opleveren de akelige omstandigheden waar je nu mee te maken hebt te verwerken en uiteindelijk om te zetten in herstel naar de positieve houding waar Loes een levend voorbeeld van was.
AB

SLBO / 13 juni 2018

De lente in Schiedam
En weer waren we in een bibliotheek. Volgens de organisatoren van onze lente-excursie (het bestuur dus) zal er voor de volgende excursie worden uitgekeken naar een ander soort bestemming. Betaalbare suggesties zijn welkom. Maar op 17 april waren we nog gewoon in een bibliotheek. Maar wel in een bibliotheek die je best wel wat ongewoon mag noemen. We waren in de hoofdvestiging van de bibliotheek van Schiedam. Dat gebouw heeft twee namen: korenbeurs en koopmansbeurs. Dat het een het ander niet uitsluit blijkt wel uit de geschiedenis van deze stad die lange tijd dreef op de jenever. Niet letterlijk evenwel want de bazen van de stokers waren goede en vooral nuchtere zakenlui. Dat de werkers in de jeneverstokerijen regelmatig van hun product moesten proeven spreekt vanzelf want hoe kan je anders de kwaliteit testen? De plek waar de korenbeurs staat was traditioneel een open marktplein en vormde een van de centra van de stad. De korenbeurs heeft na de commerciële tijd enkele andere bestemmingen gehad maar werd, zoals directeur Theo Schilthuisen in zijn welkomstwoord zei, een paar jaar geleden "teruggegeven aan de stad". Directeur Schilthuisen vertelde in zijn inleiding ook waar hij gewerkt had voor hij directeur van een bibliotheek werd. Een van zijn vroegere wergevers bracht bij een paar oud-NBLC'ers en vooral bij hen die nog hadden gewerkt bij Biblion BV herinneringen boven aan een onzekere tijd. Het was de firma ADC die ook een paar jaar eigenaar is geweest van Biblion BV voordat de NBD zich erover ontfermde.

Bij aankomst hadden wij ontdekt, dat er van de stijlvolle gevel van het gebouw zoals die bij het artikel op deze site was afgebeeld, niets te zien was. Het was alsof kunstenaar Christo langs was geweest. De hele gevel was verpakt in witte lappen. De buitenkant van het gebouw wordt gerestaureerd. Daarbij bleek tot verrassing van iedereen het fraaie gebeeldhoude fronton niet gebeeldhouwd te zijn. Het is van hout. Dit was een van de zaken die ons werd verteld door bibliothecaris Jan van Bergen en Henegouwen, die op vlotte en humorvolle wijze ons de geschiedenis van Schiedam en van het bibliotheekgebouw uit de doeken deed. Jan was in 2013 de Beste Bibliothecaris van Nederland en uit zijn verhaal over de Schiedamse bibliotheekpraktijk bleek dat dat beslist verdiend was. Ondernemingszin, originaliteit en het reageren op suggesties en commentaar van de leden hebben als resultaat gehad dat de bibliotheek niet voor iedereen is, maar van iedereen. Vorig jaar werd de bibliotheek tweede in de verkiezing van Beste Bibliotheek van Nederland. Hoewel de eerste plaats en de daarbij behorende NBD Biblion Award (!) naar Den Helder ging was men best tevreden met het resultaat.

Heel bijzonder is de nu overdekte binnenplaats van het gebouw dat met behulp van planten uit Indonesië is herschapen in een tuinzaal waar het voor iedereen goed toeven is. Deze tuinzaal leverde de bibliotheek de eretitel "meest groene bibliotheek van Nederland" op. We keken er rond, verbaasden ons over de vele visuele facetten van een kijkdoos met spiegels die in de ruimte opgesteld stond (het Droste-effect wordt er vele malen in overtroffen) en gingen vervolgens in een rustig tempo door de oude binnenstad van Schiedam op weg naar het restaurant De Watertuin. De meesten deden dat te voet en dat was best interessant. Bovendien was het weer uitstekend zoals gebruikelijk is bij onze lente-excursies.

De Watertuin bleek een groot en vrij druk etablissement te zijn waar je van alles kan eten: van Indonesische wokproducten tot sushi en hamburgers. Er was genoeg en het was in het algemeen van uitstekende kwaliteit. Tussen de happen door was er weer ruimte om herinneringen op te halen, de kleinkinderen ter sprake te brengen om van de gezondheid maar te zwijgen (wat niet gebeurde). Goed gevuld gingen de veertig deelnemers aan deze lente-excursie weer op huis aan. Sommigen met eigen vervoer, maar de meesten met de bus en de trein. Ik ben nu al benieuwd waar we volgend jaar naar toe worden gestuurd.
W.Z.

Zie ook de foto´s in het fotoalbum.


Een nieuwe directeur bij NBD Biblion
René Leermakers is op 1 april j.l. vertrokken als algemeen directeur van NBD Biblion. Hij is niet zo lang directeur geweest. Hij trad op 17 augustus 2015 aan. In de korte periode waarin hij directeur was heeft hij wel veel veranderingen doorgevoerd. Een kleine verandering was het stopzetten van de subsidie aan onze vereniging en dat was iets waar wij beslist niet blij mee waren. René Leermakers is opgevolgd door Nina Nannini, die al sinds december 2016 bij NBD Biblion werkte als adjunct-directeur. Nina Nannini (43) is historica en startte haar loopbaan als marktonderzoeker. Ruim 15 jaar geleden maakte zij haar entree in de mediawereld als uitgever. Daarna werkte zij als uitgeefdirecteur bij enkele grote mediabedrijven zoals de SDU. Voor haar in diensttreding bij NBD Biblion eind 2016 werkte zij vier jaar als interim-directeur. Zij heeft veel ervaring met het ontwikkelen en implementeren van veranderstrategieën. NBD Biblion is volop bezig met een transformatie naar een bredere en marktgerichte organisatie. Het bestuur van NBD Biblion is zeer content met de benoeming van Nina. De voorzitter van het bestuur van de Stichting NBD Biblion Ton van Vlimmeren: "Nina is in de open procedure als beste kandidaat voor algemeen directeur naar voren gekomen. Ze heeft veel relevante ervaring en heeft in de afgelopen periode de functie al op uitstekende wijze waargenomen. We hebben er alle vertrouwen in dat zij de koers die is ingezet en de samenwerkingen die daartoe zijn aangegaan verder zal ontwikkelen."

SLBO / 5 mei 2018

Bibliotheekblad
Het informatieblad voor de bibliotheekwereld, Bibliotheekblad, is tegenwoordig een uitgave van IP BV. Sinds kort beschikt Bibliotheekblad over een eigen website: www.bibliotheekblad.nl. Deze site wordt gebruikt om actueel nieuws over het wel en (tegenwoordig nogal vele) wee in de bibliotheekwereld bekend te maken. Wanneer onze leden op de hoogte willen blijven van de gebeurtenissen op hun vroegere arbeidsterrein dan is deze website daar een goede en actuele informatiebron voor.


SLBO / 4 maart 2011

Deze website officieel in gebruik
Op dinsdag 14 december om 13.15 uur werd deze website officieel in gebruik genomen. Dat was het moment waarop voorzitter Arie Versloot in het zaaltje van het Letterkundig Museum in Den Haag op een plechtige manier glimlachend het lint doorknipte dat de site van de SLBO voorstelde. 70 leden van de vereniging woonden deze ingebruikneming bij.


Klik op de foto voor vergroten en verkleinen

SLBO / 20 december 2010



Contact Info
S.L.B.O.
Den Haag

Wilt u met ons contact opnemen, dan kan dat via onderstaand e-mail adres.

info@slbo.nl